چهارده بهمن سالروز تخریب و سوزاندن رزمگاه کماندو ایران

امروز چهاردهم بهمن مصادف است با هجوم ناجوانمردانه مزدوران رژیم به مرکز آموزش رزمگاه کماندو ایران .

تشکیلات رزمگاه در طول سالیان دراز به پرورش جوانان ایران زمین در قالب فعالیتهای رزمی و فرهنگی پرداخته که باعث بر سر زبان افتادن نام این مجموعه نیک در کشور و حتی در بیرون از مرزهای این سرزمین کهن گشته است . تشکیلاتی که با صرف هزینه های شخصی و کمک هنرجویان و بدون استفاده از کوچکترین کمک های دولتی روی پای خود ایستاد و هدف آن تنها اعتلای نام ایران و ایرانی بوده و هست .
این حرکت عظیم فرهنگی ورزشی با همت ستودنی جناب استاد عبدالحمید باقریان جمنانی بنیان نهاده شد و پس از چند سال با تاسیس مرکز اموزش شبانه روزی رزمگاه کماندو ایران در جنگلهای استان مازندران جایگاه ویژه ای در ورزش ایران برای خود فراهم کرد . نیروهای رزمگاه می بایست در طول دوره های چند ماهه خود اموزش های از قبیل رزم جنگل ، رزم کوهستان ، مبارزات تن به تن ، استفاده از سلاح های سرد ، سوارکاری ، صخره نوردی ، شنا ، اندام شناسی ، ستاره شناسی ، زندگی در شرایط سخت و بسیاری از اموزش های تخصصی دیگر را میگذراندند تا بتوانند دراولین مرحله ازمون های سخت رزمگاه شرکت کنند که پس از قبولی در آزمون بعنوان نیروی ویژه رزمگاه کماندو شناخته شوند .

 صحبت پیرامون افتخارات و تمام زحمات تشکیلات کماندو ایران بسیار فراوان و پر درد است اما دشمنی های سردمداران نظام ظلم از زمانی اشکار گشت که در پی اعتراضات مردمی در گوشه و کنار کشور و ناتوانی نیروهای انتظامی در سرکوب اعتراضات بحق مردم  ، از سوی چند نهاد نظامی و امنیتی پیشنهاد همکاری به مسولان رزمگاه کماندو  داده شد تا بتوانند از نیروهای اموزش دیده رزمگاه در سرکوبها استفاده کنند . اما رزمگاه و نیروهای آن خود را از مردم دانسته و حاضر به همکاری با سرکوبگران نشدند . دشمنی ها با بازداشت تعدادی از مربیان و شخص بنیانگذار مجموعه در  اغاز شد اما با گذر چند ماه از این ترفند سودی نصیبشان نشد تا انکه با تشکیل جلسه شورای عالی امنیت ملی و حضور سران عالیرتبه نظامی و امنیتی کشور با مسئولیت جناب روحانی رئیس جمهور حال حاضر به نهادهای نظامی دستور تخریب کامل مرکز آموزش رزمگاه کماندو ایران داده شد . 

با انکه در سالهای قبل چندین بار مزدوران نظام با گسیل نیروهای یگان ویژه و حضور گسترده سپاه قسمت های از جایگاه را تخریب نموده بودند اما اینبار در چهاردهم بهمن بخیال خود کار را یکسره کردند و ساختمانهای را که به دست جوانان سختکوش و مظلوم در سرما و گرمای کوهستان ساخته شده بود با ماشینهای سنگین تخریب و تمام وسایل موجود در ساختمانها را به اتش کشیدند . تا به خیال پوچ خود  نیروهای رزمگاه که حاضر به همکاری با سرکوبگران نشدند جایگاهی برای انسجام علیه بیدادگریهای نظام توخالی پیدا نکنند . اما غافل از آنکه خداوند در کمین گاهست . یاد رزمگاه را گرامی میداریم و ایمان داریم با ایمان بخدا و همت و خود باوری هم میهنان کاخ های ظلم و ستم  و بیداد بزودی فرو خواهد ریخت .

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر